هر دم،سربلندی خاک پاکم آرزوست
ای دریغ، ایران آبادم آرزوست
سالهاست آرمیده بزرگِ خاک من
ای سرزمین،کوروش جاودانه ام آرزوست
ز یاد برده اند مردمان، زبان اجداد خویش
...

ای آشنا،فردوسی پارسی زبانم آرزوست
گم شد نامش آنکه فدا کرد جان خویش
ای روزگار، آرش کمانگیرم آرزوست
نشناسد فرزند امروز سردار پاک خویش
ای داد، بابک خرمدینم آرزوست
آنکه درس زندگی میداد چه شد
ای زندگی،مولانای شیرین سخنم آرزوست
تیره گشت ز نااهلان رنگ زیبای دریای من
ای آب، آبی شاخاب پارسم آرزوست
خشک شد ز بی مهریها سرزمین سبز من
ای آسمان، نم نم بارانم آرزوست